Beste lezers, i.v.m. de moeilijkheden rond de migratie van Weblog ben ik met mijn schrijfsels voorlopig te vinden op het volgende adres: http://corrieschrijftop.blogspot.com/

Ik hoop dat over niet al te lange tijd al mijn logjes en foto’s weer hier op mijn oude weblog te vinden zullen zijn, ik mis ze erg.

Dank voor alle trouwe support tot nu toe.

Hartelijke groeten van Corrie

Een aantal van jullie hadden hem al gespot, de vilten tas die op een foto in mijn vorige log achter mijn rug stond.

Ruim een jaar geleden kocht ik twee boeken van Clare Youngs en nu pas kwam ik eraan toe om die mooie tas op de voorkant van één van de twee boeken te maken. Voordat ik aan de gang kon was het een heel gezoek om extra dik wolvilt (3 mm ) te kunnen kopen. Ik slaagde uiteindelijk bij de internetwinkel "Kleurig Handwerk"

Ik heb ervan genoten om deze tas te maken, maar het was nog niet makkelijk om door het dikke vilt heen te prikken om de motieven erop te borduren. Ik vond het verrassend om een tijdje geleden bij Willy deze tas te zien, in een log over het boek Yllebroderier, terwijl ik juist bezig was die tas te maken. Mijn tas gebruik ik als handwerktas, de zoveelste ;- )), ik ben er heel blij mee want het is een plezier om naar te kijken.

Toen ik vorige week bezig was met het schoonmaken van een keukenkast vond ik een mooie fifties vintage kop en schotel van "Rörstrand". Ooit van Ank en Wieta gekregen en kijk nou eens wat ik daarop zag staan:

jawel, het gestileerde vogeltje en ook het rondje dat ik als bloemetje bovenaan de tas heb geborduurd. Leuk hè! Voor de liefhebbers nog een fotootje van de onderkant met het merk.

Wil je nog meer voorbeelden zien uit het boek "Scandinavian Needlecraft" , klik eens op deze link , je komt heel veel leuks tegen. Zo en nu ga ik een kop koffie drinken uit een heel ander kopje, een mens heeft zo zijn favorieten … Ik wens jullie allemaal een heel gezellig weekend! 

 
Zo zag het er enkele weken geleden uit in onze huiskamer, bijna alles in verhuisdozen gepakt.

Ik zat met een de laptop op een plank op schoot nog even te googelen in mijn oude kloffie en dikke sokken aan vanwege koude voeten.

De volgende dag was met behulp van een aantal buren de hele benedenverdieping leeg en we mochten van een aantal buren ook hun garages lenen om onze spullen op te slaan, ik schreef al eerder dat we in een geweldig fijne buurt wonen. 

De dag erna konden Hans en Renzo van KSG vloeren uit den Helder, beginnen met het schuren van onze 20 jaar oude gelakte parketvloer.

Na één dag lag bijna de hele vloer er maagdelijk bij en wenste ik dat ik zo'n prachtige lichte vloer zou kunnen hebben.

Kijk eens wat een verschil tussen de oude vergeelde lak en de oorspronkelijke kleur van het beukenhout.

Toen de huiskamervloer behandeld was en wij er niet meer op mochten lopen trokken we ons terug op de zolder, waar altijd al zo'n mooie lichte vloer lag …

… en waar we het ons in een georganiseerde bende gezellig maakten.

M'n oude senseootje deed ineens weer dienst … 

De lekkere grote speculaaskoeken van de grootgrutter die op de kleintjes let riepen om bij de koffie genuttigd te worden …

… en fruit stond klaar voor een gezond tussendoortje. We hebben het er heel gezellig gehad voor een aantal dagen.

Maar het is heerlijk om nu weer in onze huiskamer te kunnen wonen …

… en die mooie lichte vloer die ik zo van harte wenste …

… heb ik ook nog gekregen! De oude beukenvloer is geschuurd en geolied met witte olie. Ik vind het erg mooi en veel rustiger en ruimer lijken. Het is ook een heel goed gevoel om onze oude vloer niet weg gedaan te hebben, maar die voor weer jarenlang woonplezier te hebben laten renoveren. We zijn zeer tevreden over het KSG-vloerenbedrijf en voor de zeer klantvriendelijke handelswijze van dit bedrijf. We konden profiteren van een jubileumaanbieding die nog steeds geldt, dus heb je plannen, klik dan op deze link .

Heel erg bedankt voor jullie geduld op eindelijk weer een logje, voor jullie reacties en goede raad over het weer kunnen plaatsen van foto's. Lida ik heb jouw raad opgevolgd en het werkt helemaal perfect! Ik wens jullie allemaal een heel gezellig weekend en over het blauwe bloemetje schrijf ik de volgende keer!  

Helaas zonder foto's, terwijl ik er zoveel wil laten zien. Ik probeerde al meerdere keren een nieuw log te schrijven maar ik kan tot nu toe geen foto's plaatsen en dat is nu juist het leukste van bloggen vind ik. Toch wilde ik even iets van me laten weten. We hebben een heel drukke tijd i.v.m. de renovatie van onze parketvloer en ik handwerk nog steeds met heel veel plezier. Ook daarvan kan ik helaas geen foto's laten zien en daar baal ik behoorlijk van. Ik ga straks maar eens aan de bel trekken bij web-log want ik betaal nog een flink bedrag per jaar voor een speciaal abonnement en dan heb je geen zin in zulke problemen, ook al begrijp ik dat er tijdens de verhuizing van weblog het een en ander mis kan lopen. Ik hoop binnenkort toch terug te kunnen komen met foto's en een leuk verslag. Groetjes van Corrie

 
Misschien herkennen jullie dit patroontje wel, het is een freebie van deze site en aan het eind van dit log geef ik jullie de link waar je dit patroontje kunt downloaden. Het lag al heel lang geprint klaar om geborduurd te worden. Toen ik hoorde dat een lieve vriendin veel last van haar handen had en niet meer zo makkelijk kon breien en dus wilde gaan borduren vond ik dat een prima reden om aan de slag te gaan en dit voor haar nog lege borduurkistje te gaan maken.

Zoals je ziet is er behalve het naaldenboekje dat ik van dit patroontje maakte, nog meer bijgekomen. Het was zó leuk om hiermee bezig te zijn dat ik het patroontje zelf ging omzetten voor het maken van een rolcentimeter en een schaarhangertje.   Nu had ik al eerder een rolcentimeter gemaakt naar een pakketje dat ik van Janet van Nenne Design cadeau had gekregen. Ik heb haar aanwijzingen opnieuw kunnen gebruiken voor het in elkaar zetten van dit rolmaatje. Het schaarhangertje maakte ik naar een voorbeeldje dat ik ooit op internet had gezien, het was een enorm gepriegel omdat het een piepklein kubusje is, maar ook weer erg leuk om te maken. Ik had bijna al het materiaal in huis dus kon gewoon lekker doorwerken. Ik moest er alleen opuit om de stofjes te kopen en daarvoor hoefde ik alleen maar na het halen van de boodschappen bij onze grootgrutter even langs te fietsen bij de mooie quiltwinkel "De Dekenkist" in ons dorp. Ik ben helemaal wég van deze mooie stofjes.
Natuurlijk borduurde ik op de achterkant van het rolmaatje de letter van de naam van mijn vriendin en ze was er heel erg blij mee. Ze heeft inmiddels al heel wat mooie merklapjes geborduurd voor haar kleinkinderen en die hoop ik jullie ook nog eens te laten zien. Dan is hier nog de link naar de freebie van het naaldenboekje: freebies . Het is een nogal vreemde site maar jullie vinden er meerdere leuke freebies.  

Als laatste wens ik jullie allen en vooral de vaders een gezellige zondagse Vaderdag toe.

De vraag boven dit log zou ik me voor kunnen stellen, ik laat steeds werk van anderen zien. Maar ik heb toch best nog veel gemaakt de laatste tijd, zoals bijvoorbeeld dit doosje waar ik erg dol op ben.  In dit logje schreef ik over Tony die dit soort doosjes al vaker maakte en ook over de kitschdoos die ik jaren geleden kocht en die ook volgens deze methode werd gemaakt.

In 2007 bezocht ik met mijn vriendin Ineke K. het gemeentemuseum te Den Haag waar vooral de museumwinkel me iets moois opleverde, ik kocht er twee prachtige kaartenboekjes en van één van die boekjes maakte ik dit doosje. De kleuren maken me vrolijk. 

In Alkmaar is een heel mooie hobbywinkel "Marz Kreatiek" waar ik het mooie papier kocht waarmee ik het deksel afwerkte, ik moet me echt beheersen als ik al dat prachtige papier in de winkel zie en meestal lukt dat beheersen niet ;- )

Voor degenen die meer voorbeelden van dit werk willen zien is  hier (klik) een link naar een Flickrsite waar je kunt zien wat je allemaal met kerstkaarten en andere kaarten zoals de mijne kunt maken. Ik ben er helemaal dol op vanwege de vintagelook. Op deze site vind je een werkbeschrijving voor het geval je zelf aan de slag wilt gaan. Heel veel kijk- en misschien ook werkplezier gewent.

 
Hierboven zie je de nieuwe header van Yvonne's nieuwe website  . Ik schreef al eerder een logje over Yvonne nadat ze een poppenbedje had gemaakt van de werktekeningen die ik haar had toegezonden. Je kunt het hier nog eens bekijken. Toen ze me schreef over haar nieuwe website en internetshop vertelde ze dat het poppenbedje nog steeds een groot succes is bij haar dochters en dat ze mede door mijn logje daarover veel kinderen blij heeft kunnen maken met een door haar gemaakte zonnekindpop. Dat vond ik enig om te horen. Het poppenbedje is al meerdere keren gemaakt door mensen die me om de tekeningen vroegen en hieronder zie je ook weer een schat van een poppenbedje dat met deze tekeningen is vervaardigd, maar toch weer met een eigen toets en de kleur is enig vind ik. Maar vooral ook het door Dineke gemaakte beddengoed is prachtig! Dit schreef Dineke er zelf over …

"Onze kleindochter is er heel erg blij mee. Zoals je ziet is alles in roze gehouden. Lichtroze gelakt bedje, roze-wit geruit matrasje en kussen, roze-wit gestippeld lakentje en roze met matroesjka-poppetjes versierd dekentje. Ook heb ik er nog een slaapzakje (wit met vlindertjes) voor haar erbij gemaakt.
Sinds kort heeft onze kleindochter er een broertje bij en met dit bedje kan ze haar mama een beetje imiteren. Het is heel leuk om onze kleindochter zo te zien spelen met haar bedje. Ze doet haar moeder in alles na dus wat dat betreft was dit cadeau een schot in de roos".

Het was februari toen Dineke en ik met elkaar mailden en nu pas kom ik er aan toe om dit log te schrijven. Maar ik neem aan dat Dineke's kleindochter zal nog lang niet uitgespeeld zal zijn. De tekeningen zijn inmiddels alweer aan meerdere mensen toegezonden en hopelijk genieten er steeds meer kindjes van hun poppenkinderen als ze slapen gaan.

Ook in Twente spelen Charissa en Noa heel graag met hun poppenbedje en hun mamma Dorien liet me dat weten door me deze twee kaarten en een echte houten klompjessleutelhanger toe te zenden. Het is altijd erg leuk om iets te vernemen over het resultaat van de toegezonden tekeningen. Iedereen een heel fijn en speels weekend toegewenst.

 Enige tijd geleden kreeg ik een email van Evelyne, die ik niet kende. Ze was op mijn weblog terecht gekomen en had mijn cartonnagewerk gezien. Ze mailde me met de vraag of ik wist bij welke firma zij haar cartonnagebenodigdheden zou kunnen bestellen en daarbij vermeldde ze dat ze in Frankrijk woont. Ik kon haar inderdaad aan een paar adressen helpen en ze was er blij mee want ze had een aantal borduurwerken van kerstmannen gemaakt en wilde nog voor Kerstmis een mooie doos maken waarop ze de borduurwerken wilde bevestigen.

Ik werd natuurlijk nieuwsgierig naar haar werk en ze beloofde me foto's te sturen als het klaar was. Na enige tijd kwamen die ook via de mail binnen en ik had tijdens ons emailverkeer al eens geopperd om ook een weblog te beginnen omdat  er zoveel leuke contacten uit voortkomen en dat leek me voor Evelyne als Nederlandse in Frankrijk toch wel erg leuk.

En warempel, binnen de kortste keren had Evelyne een heel mooie weblog warop ze zelf haar kerstdoos en vele andere prachtige handwerken aan ons laat zien. Ze maakt hele mooie foto's van haar werk en die zijn, net als de zelfgemaakt speld op deze prachtige garenhouder en pinkeep die ik samen met een enig stuk Pipstof en drie strengen garen als bedankje van haar cadeau kreeg, de kroon op haar werk. Een bezoekje aan haar weblog is zeer de moeite waard en ook haar tweede weblog waarop ze vertelt over haar leven in Frankrijk en al haar andere hobbies, is heel mooi. Gaan jullie haar ook een heel hartelijk welkom in weblogland toewensen? Dit is haar weblogadres: Eef's Needle  

 
(foto geleend van deze site, klik) 

Tien minuten geleden kwamen er twee politieauto's, twee brandweerwagens en een politiemotor met gillende sirene's voorbij ons huis racen. Later kwamen er nog meer. Gisteren was het ook al raak.  Ik kijk dan altijd meteen even op "Alarmeringen"  (klik) maar eigenlijk weten we het al … er is weer een duinbrand!!! Vandaag schieten me de tranen in de ogen want het gaat inmiddels al bijna in de richting van de 70ste melding sinds de eerste grote brandstichting in 2009. Ja je leest het goed, het is brandstichting, bijna iedere keer is het dat. Soms een vals alarm maar de heldhaftige brandweermannen hebben ongelofelijk aantal uren bluswerk moeten verrichten. Dit bericht zag ik net nog staan, zeer grote brand, prioriteit 1.

Deze keer is de brand vlakbij een bewoond gebied in de duinen, eigenlijk er vlak tegenaan en de badplaats Bergen aan Zee zal wel afgesloten worden of al zijn. De krant  (klik) staat er vol van en men gaat inmiddels uit van meerdere brandstichters. 

 
Dit mooie verstilde plaatje is een schilderij van de vader van Ineke K (in memoriam) en de rust en schoonheid die hij heeft vastgelegd in zijn schilderij worden ernstig bedreigd. Iedereen die in de duinen loopt of fietst is verdacht.De burgemeester hoopt op een heterdaadje, ik ook en snel graag. Ik ben zó boos op deze vreselijke verspilling van schoonheid, mankracht en geld.

Jan ziet de brandweerwagens zojuist weer terugkeren en hopelijk blijft het vandaag verder rustig, straks zal de helicopter wel weer overvliegen ter contrôle … wennen doet het nooit! Wij wonen zelf niet in het duingebied, maar mijn gedachten gaan uit naar degenen die steeds opgeschrikt worden, soms zelfs geëvacueerd werden en misschien in voortdurende angst leven. Hulde aan degenen die steeds opnieuw deze branden bestrijden. 

 Gisteren reden Jan en ik om half elf het terrein van de Sint Willibrordusstichtig te Heiloo op, om in de prachtige kapel aldaar onze vriend Wilco te ontmoeten die er momenteel een expositie heeft van zijn beelden, gemaakt van afval. Over zijn werk schrijft hij het volgende: 

Ik heb iets met aan de kant gezette materialen en waardeloze zaken. Mogelijk omdat ik zelf ook fasen van “afvalgevoel” ken. Ik vermoed dat iedereen deze afval-ervaring ooit wel eens heeft ervaren. Dan voel je jezelf onbruikbaar, kapot, zwak en voor niks en niemand waardevol. En juist na deze fase ben ik gevonden en herontdekt door de Eeuwige, mezelf en anderen. Mijn eigen afvalberg is bruikbaar en waardevol en eigen en bijzonder van vorm. Met dit besef hoop ik d.m.v. mijn beelden u te kunnen inspireren. 

Inspirerend was het zeker en voor mij ook emotioneel na de vele dieptegesprekken die we al hebben gehad. De belangrijkste emotie is vreugde bij het zien van Wilco’s gevonden expressievorm.

Bij zijn beelden schreef hij teksten die naar mijn idee de beelden nog meer diepte geven en daarmee een heel mooi geheel vormen. Bij het beeld hieronder geef ik Wilco’s tekst mee als inspiratie voor Pasen, inspiratie die ikzelf na de vele Paasvieringen in mijn leven soms weer moet zoeken en die ik gisteren ineens als een onverwacht geschenk ontving. 

Los

Dit beeld symboliseert voor mij iemand die nu voldoening, tevredenheid en vreugde kent. De handen vrij boven het middel opgeheven. Ook de wit houten kleurrand straalt licht uit. Het figuur is los gekomen. De dikke lastknoop is doorgesneden. De figuur kan zich weer bewegen. Tevens kan het figuur zich verder ontdoen van de “restbanden”.

 De moeiten en lasten die zijn opgedaan, door anderen opgelegd, of door het figuur zelf veroorzaakt mogen losgelaten worden. Het “ont “doen en “ont” moeten, leert ons weer momenten kennen van los en vrij zijn. Meer leven als een kind. Vandaag leven in het hier en nu en genieten alles en “niks”.

God heeft door zijn zoon Jezus Christus onze lastknoop gebroken, en wij vieren en herinneren dit met Pasen.

Reizend naar Heiloo, langs prachtige bollenvelden in bloei, vind je het markante gebouw van de Willibrordusstichting aan je rechterhand aan de Kennemerstraatweg nr.464 waar de kapel achter het hoofdgebouw is te vinden en waar voldoende parkeerruimte is. De openingstijden van de expositie in de kapel zijn:

Zo 24 april na 12.00 t/m 17.00
Ma t/m Vr 25 t/m 29 april 10 t/m 16.00
Zo 1 mei na 12.00 t/m 17.00
Ma t/m Wo 2 t/m 4 mei 10 t/m 16.00

Als laatste nog een foto van Wilco en mijzelf:

 Ik wens jullie allen een mooi, zonnig en vooral inspirerend Paasfeest toe.
.

 
Het is alweer een tijdje geleden dat ik bezig was met het maken van deze hartendoos voor een Valentijnruil. Het borduurpatroontje komt uit "De Fil en Aiguille" een tijdschrift waarvan ik een stapeltje heb liggen en waarvan ik nog steeds graag gebruik maak. Het bestaat helaas niet meer! Doordat ik niet de juiste stof kon vinden om de doos mee te bekleden kon ik het cadeautje niet op tijd voor Valentijn verzenden, dus borduurde ik het koekje snel nog een keer apart en stuurde dat alvast naar de ontvangster met de mededeling dat de rest nog zou volgen. Een lieve vriendin zocht op haar zolder tussen stapels stofjes en kwam met een tas vol lapjes waaruit ik kon putten en ik mocht alles houden, helaas zat het juiste stofje er nét niet tussen. Het juiste karton kon ik ook nergens kopen, maar een dierbaar familielid redde me uit de nood en bezorgde me samen met zijn geliefde materiaal in overvloed. Ineens besefte ik dat ik van dat lieve familielid ooit ook nog prachtig ledernerfpapier (moest wel even googelen naar de naam van dit speciale papier) had gekregen en jawel hoor, het stond prachtig bij elkaar. Om de rand van het deksel af te werken kon ik putten uit de enorme voorraad lint en band die een vroege Sint me ooit bezorgde. Vanzelfsprekend stuurde ik geen lege hartendoos naar Valentijn en dus bakte ik hartenkoekjes waarvan ik het recept op internet had gevonden, ze waren eigenlijk niet te bikken, maar vulden leuk op ;- )) Ik heb het de ontvangster natuurlijk wel gemeld en schreef erbij dat de 
vogeltjes ze misschien wel zouden lusten. Ze staan toch geweldig leuk in dat rode papier! 

Al met al is het met hulp en materiaal van lieve mensen een erg leuk project geweest en ik vind deze hartendoos nog steeds een heel vrolijke aanblik bieden. De ontvangster was er verrukt van en ik heb horen vermelden dat ze misschien toch wel een kilootje is aangekomen, of was ik dat nou ??? Het waren er nogal veel, die koekjes en ze pasten niet allemaal in de doos …  Met dank aan degenen die me zo goed hebben geholpen met het materiaal wens ik jullie nog een heel vrolijk en gezellig weekend toe.

De laatste maanden ben ik niet meer in kringloopwinkels geweest, maar toch zit ik niet zonder leuke vondsten. Marijke vind het net als ik erg leuk om tussen allerlei handel te snuffelen   en het is inmiddels haar gewoonte geworden om de leukste spullen voor mij op de kop te tikken.  Toen ik de laatste keer bij haar op bezoek was en ik op haar aanraden al een rolwagentje mee nam sleepte ik een geweldige buit mee naar huis. Meestal reis ik met de trein naar haar toe en op de terugweg zit ik dan al vergenoegd te lezen in een van de tijdschriften "Genoeg" die ze voor me bewaart, maar ook met heel groot plezier in de onvolprezen oude "Ariadne's" die ze in kringloopwinkels vindt. Thuis gekomen begint het feestje want dan kan ik alle details  bekijken van wat er in de diverse doosjes en zakjes zit.  
Ik vond er bijvoorbeeld dit prachtige zwartgrijze kant in en nog veel meer kantjes, lintjes en bandjes. Die worden dan zorgvuldig in een badje gestopt, gestreken en opnieuw bewonderd.  De verzameling groeit en vaak genoeg kan ik iets gebruiken om een cadeautje te versieren.

Dat gebeurt natuurlijk ook met de vele knoopjes en doosjes die ik in dit enige kistje vond, kijke eens wat een schatten ik daarin tegenkwam. Prachtige parelmoeren knoopjes en vele doosjes met kraaltje. Maar ook Marijke's vriendin Annemarie gaf veel mooie spulletjes mee die van haar moeder waren geweest, je ziet ze op de tweede foto van boven. In het groene blik zaten ook vele mooie knopen. Tussen zoveel knopen en kraaltjes vind ik soms iets heel bijzonders zoals deze twee sieraadjes:

Een zilveren hangertje in de vorm van een roosje met binnenin een afbeelding van Maria en van Bernadette Soubirous (KLIK) en een schattige broche. Zoals ik al schreef ben ik de afgelopen maanden niet meer in kringloopwinkels geweest en dan lag er soms een grote enveloppe in de brievenbus waarin Marijke dan weer een  
bijzonder patronenboekje had gestopt en altijd weer een bijzondere kaart met vrolijke woorden erbij. Marijke en Annemarie, dankjewel allebei voor alle leuke en mooie dingen die jullie hebben verzameld, ik geniet ervan! Voor degenen die ook graag eens willen kringlopen in Noordholland is hier een lijst te vinden

  Wat heb ik me JARIG gevoeld !!! De post kwam al voor de heugelijke dag met pakketjes aandragen en zoals je op de foto ziet kwam er ook een prachtige Art Postal of Mail Art   enveloppe binnen. Hier kun je nog iets in het Nederlands lezen over het ontstaan van deze kunstvorm op de site van het CJP.

Paulie stuurde me eerder ook al zoiets moois, kijk maar eens in dit log en in dit log  (even scrollen tot halverwege) en ook hier. Zo zag ik dus een aantal malen hetzelfde gezicht van de jonge postbeambte voor de deur staan met weer een spannend pakje.

Hilly verraste me de dag vóór mijn verjaardag al met een pakketje en in het vrolijke cadeaupapier zat een boekje van  Maarten 't Hart dat ik kort daarna in één ruk uitlas: "De Stiefdochters van Stoof".    

José verwende me met een schattig poederroze pakket en als je watertandend nog meer over de prachtige geborduurde theedoeken wilt lezen, ga dan vooral even bij haar verder lezen, ze zijn van de nieuwe collectie van het Zweedse warenhuis.  

Dit schattige tasje dat op een borduurwerk lijkt stuurde Berthi me toe en daarin bewaar ik nu voorlopig alle felicitatiekaarten die velen me stuurden. Berthi stuurde me ook enkele flyers over haar Textielpost project klik maar eens op de link en je leest en ziet de leukste logs over textielpost. Met de vakantieperiode voor de deur iets om over na te denken of nog beter … om haar textielpost vanaf je vakantieadres toe te zenden.
 Dagenlang kwamen de felicitatiekaarten binnenvallen en wat is dat toch heerlijk! De foto is niet best, het was te donker vanmorgen want het regent hier en de lucht is grijs, maar voor mij is het nog steeds licht en zonnig vanwege alle blijken van vriendschap en genegenheid die jullie internetvriendinnen me stuurden en dan heb ik het nog niet eens over de blijken van liefde en vriendschap van familie, vrienden en buren.

 
 
 Heel verrassend vond ik ook de email-felicitatie van Fleur (de prachtige berenfoto leende ik van haar website) . Zoals zij voorheen de enige verhalen over Carolientje en Joris schreef en op haar weblog plaatste, zo stuurde ze mij voor mijn verjaardag een prachtig en sfeervol nieuw verhaal toe over dat welbekende stel. Het is een zeer persoonlijk verhaal geworden en daarom hou ik dat mooi voor onszelf deze keer. Maar ik wil Fleur hierbij héél hartelijk bedanken voor haar inlevingsvermogen en lieve belangstelling. Jullie allen hebben me een verrukkelijke verjaardag bezorgd en dat vind ik bijzonder

Vorige week waren Ineke O en haar DH René op bezoek in het IJmuider Zee- en Havenmuseum waar ze de expositie van de Naaldkunst schilderijen van Iska Jarnicka  bezochten. Ineke was zó enthousiast dat ik met plezier de vele foto's die René daar maakte in een album plaatste, zodat jullie kennis kunnen nemen van het werk deze bijzondere kunstenares. 

Ook de vaste collectie van het museum is volgens Ineke zeer de moeite waard om te bekijken en René heet zich met de maritieme elementen uitstekend vermaakt. Voor kinderen is er eventueel een puzzel- of speurtocht.

Bekijk hier het fotoalbum! 

Dit is "Loosje", de beer waarmee de kleinkinderen van Ineke O. spelen als ze bij haar zijn. Haar jongste kleinkind Isa gaf de beer de naam "Loosje" en toen oma Ineke haar verbeterde en zei dat ze zeker "Roosje" bedoelde, benadrukte ze bijna verontwaardigd dat het toch écht "Loosje" was en bleef. Isa vond het óók maar niks dat "Loosje" haar leven zonder hemd en broek moest leiden en dus vroeg Ineke me vorige week of ik een hemdje en broekje wilde breien.

Nu had ik kort geleden een paar sokken gebreid voor Maaike die ze graag tijdens haar Yogalessen wilde dragen en daarvan had ik nog mooie restjes garen over waarvan de kleur precies bij de voetzolen van Loosje paste. Dus het was heerlijk om meteen weer verder te kunnen breien met deze fijne wol. Van het allerlaatste beetje kon ik nog net een haarbandje met roosje maken.   Ik merk dat ik het heel prettig vind als er altijd een breiwerkje ligt om even op te kunnen pakken. De laatste tijd heb ik nog meer sokken gebreid, de meeste voor mezelf en ik vind het heerlijk er nu heel wat klaar te hebben liggen om aan te trekken. Soms twee paar over elkaar voor extra warme voeten. Ik brei dus rustig verder.  

"Dear Mai, I think of You, your little Miyu, your husband and parents and all your loved ones en hope with all my heart that all of You are safe!"

In 2009 kreeg ik contact met Mai naar aanleiding van een Sarubobo die ik maakte naar een patroontje van haar. Hier (klik) kun je er iets meer over lezen en ga vooral even kijken op de weblog van Mairuru (klik), daar zie je haar prachtige dochtertje Miyu en laat dan onze gedachten, gebeden en allerbeste wensen zijn bij haar en haar familie en bij allen die zo ontredderd en in grote nood zijn in hun land Japan.

In 2009 I had mailcontact with Mai about the Sarubobo that I made from one of her free patterns. Please visit her BLOG (click), look at the picture of her beautiful daughter Miyu and give your best thoughts, prayers and wishes to h.er and all of her loved ones and to all the people that are so deeply in need in their country Japan.

Ik ben heel erg blij met het nieuws dat Mai en haar familie veilig zijn, mijn gedachten blijven bij degenen die nog altijd in grote nood verkeren.

I am very happy with the news that Mai and her family are safe, my thoughts remain with all the people that are in great trouble and need.

Een tijd geleden schreef ik de gevoelens op die me overspoelden toen ik dit boek van Yann Martel uitgelezen had. Deze week las ik dat stukje weer en besloot het toch met jullie te delen:  

  

 
Ik ben achterstevoren aan het bloggen. Er zijn namelijk nog heel wat andere logjes die eerder geschreven zouden moeten worden, maar ik wil jullie iets vertellen en dat wil ik nú! Op de foto zien jullie prachtige oude kokeshi poppen. Ze zijn niet van mij maar van onze schoondochter Maaike (klik). De kokeshi-biscornu die ik borduurde, wilde ik zó graag bij deze prachtige poppen op de foto zetten, dus nam ik die mee naar het huis van Menno, Maaike en Max. Toen ik later naar meer informatie zocht over deze poppen, kwam ik terecht op de weblog van Tony (klik) en zij is nog maar pas begonnen met bloggen. Je zult verrast zijn als je bij haar een kijkje gaat nemen want ze is een bijzonder veelzijdige vrouw. Ze maakt prachtige dingen en nu heeft ze heel terecht een prijs gewonnen met een wedstrijd voor het tijdschrift "Handwerken zonder Grenzen".  Op Tony's weblog vond ik dus informatie over deze bijzondere poppen en hier (klik) kun je dus de eventuele betekenis ervan ontdekken. Je ontdekt dan waarschijnlijk ook een heel apart doosje dat Tony maakte van schilderijen van haar schoonzus en ze noemt dat "sanatoriumwerk". Een aantal van jullie herkennen misschien nog wel deze aankoop van mij (klik) en ook dat bleek sanatoriumwerk te zijn. Gerrie was degene die ons toen in haar reactie vertelde waar dit soort doosjes werden gegmaakt. Maar daarover schrijf ik later weer, want ik heb er inmiddels zelf ook een gemaakt en dat laat ik jullie binnenkort zien .   

De biscornu is een patroon van Barbara Ana en van deze ontwerpster kun je HIER (klik)  heel veel leuke gratis patroontjes downloaden.Nog een laatste foto van de kokeshi poppen en de biscornu en alvast een fijn weekend gewenst !!

 
Daar moet je dan bijna 63 jaar voor geworden zijn om zoiets moois van Valentijn te ontvangen, beter laat dan nooit! Jan en ik hebben nooit iets aan Valentijn gedaan, we zijn er niet mee grootgebracht, maar toen ik vorig jaar gevraagd werd om mee te doen aan een Valentijnruil heb ik daar zomaar "ja" op gezegd omdat ik het leuk vind iets met een hart voor iemand te maken. Vorige week ontving ik dus een dikke enveloppe van degene die voor mij iets gemaakt had en dat was Lut! Helaas heeft Lut geen weblog meer, maar jullie kennen haar zeker wel. Hoe leuk is het om op maandagmorgen vroeg aan het ontbijt te zitten en met de tweede hap van mijn boterham met hagelslag, halverwege mijn mond te blijven steken omdat ik me ineens realiseerde dat ik VANDAAG toch echt die spannende enveloppe mocht openen !!! Wat feestelijk om deze mooie, kleurige cadeautjes uit te mogen pakken, ik werd er zó blij van.

Allereerst kwam er een heel mooi lavendelkussentje tevoorschijn dat Lut voor me geborduurd heeft, daarna een allerliefst gedecoreerd, zachroze hartenzeepje, toen een zomers pakketje met kersen bedrukte Aïda borduurstof van DMC en een vrolijk strengetje borduurgaren waarmee ik er iets moois op kan gaan maken. Tenslotte een fleurige tulpenkaart met lieve woorden en groeten van Lut die mijn Valentijndag tot een heel feestelijke maandag maken.
Lieve Lut, heel erg bedankt voor je hartelijke geschenken en ik wens jou en de andere deelnemers aan de ruil, maar ook alle lezers van mijn weblog een heel fijne Valentijn toe!

Volgens mij is het alweer bijna twee jaar geleden toen ik voor het eerst contact kreeg met Désirée. Ze mailde me indertijd met de vraag of ik iets over kralenwerk wist want ik had ooit iets geschreven over een mooie oude map met patronen voor kralenbeursjes, die ik in een kringloopwinkel had gevonden. In de kerstkaart die ik van Désirée kreeg stuurde ze me al een foto van het kralenbeursje en gisteravond kreeg ik per mail de foto's die je in dit logje ziet. Hieronder een foto van de voor- en achterkant van de map met patronen en alle 35 patronen zaten er nog in. 
De patronenmap is een oude uitgave van Den Haan & Wagenmakers BV van de tijd dat zij nog in Edam een adres hadden. Ik kan er niet achter komen hoe oud die patronen zijn maar ik meen dat zij ongeveer 28 jaar geleden met hun zaak begonnen en Annelies van "Quilts and Siggies weblog" werkt nu in hun prachtige winkel in Amsterdam dus misschien kent zij iemand die er meer van weet. Ook had ik nog een aantal andere patronen voor kralenwerk en ik besloot ze na een aantal mails allemaal aan Désiree toe te zenden omdat ik toch nooit iets met kralen wilde gaan doen. Ik heb ze wel eerst gescand, want je kunt ze natuurlijk ook borduren en dát wil ik misschien ooit nog eens  doen.  Kort nadat ik de patronen aan Désirée verstuurd had kreeg ik een dikke enveloppe in de bus en daarin zat alles wat je hier op de foto ziet, handenvol strengetjes DMC-garen, twee grote lappen borduurlinnen en een heel mooie kaart waarvan ik je even een close-up laat zien want er staat een vrouw op die zich even uitrekt na lang achter haar weefraam te hebben gezeten.   
  Het is een schilderij van John William Waterhouse (1849-1917) en is getiteld "I am Half-sick of Shadows" said the Lady of Shalott. Je kunt dit prachtige schilderij vergroot bekijken op de al even mooie site van het Art Renewal Centre (klik) of klik hier en je komt direct bij het schilderij uit , je kunt dan alle mooie details bekijken, haar goudkleurige muiltjes, het mandje fruit onder het weefgetouw, de draad garen die langs haar rok hangt en het mooie tafereeltje in de spiegel.    Als laatste laat ik jullie de andere kant van Désirée's tasje zien, maar ze heeft me uitgelegd dat ze geen vragen kan beantwoorden over haar werk want ze was zelf al heel blij dat ze iemand vond om haar een en ander uit te leggen. Ik vind het een schatje!  Dankjewel Désirée voor de mooie ruil. Ik wil iedereen nog van harte bedanken voor de vele leuke reacties en beterschapswensen op mijn vorige logje, het gaat goed met me en ik ben weer lekker bezig met van alles! Een heel fijn weekend gewenst aan ieder die dit leest!